Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010



Ἡ εὐγένεια τῆς κωμωδίας μας


Ὅταν ξεραθεῖ τὸ χαμομήλι στὸν καλύτερο ἥλιο τῆς χρονιᾶς
ἔρχονται βράδια νὰ γυρέψει ἀπὸ δαῦτο κι ὁ φτωχὸς κι ὁ πλούσιος
κι ὅπως κυλάει ζεστὸ μέσα μας καὶ βάλσαμο
κ᾿ εὐωδιάζουν τὰ σπλάγχνα κι ἁρμονίζονται
φέρνοντας κάποιο αἴσθημα φαγωμένης πεταλούδας μὲ τὰ χνούδια της
ἕνα τίποτα ἕνα χορτάρι φέρνοντας ὅλη τὴν εἰρήνη
ἔτσι κι ὁ Ἰησοῦς ἕνα τίποτα, μονάχα φτυσμένος
μονάχα ἡ μέσα φλόγα ποὺ λιώνει τὴν ἁφὴ
κι ὁ Θεὸς γυμνοπόδης ἕν᾿ ἀρνὶ στὸν ἀέρα
ψηλὰ στὸ δέντρο τῆς βυσσινιᾶς τὸ καιόμενο πέρα στὴ δύση.
Ἂ τί φριχτὸ ποὺ εἶναι τὸ νερὸ ἕνα τίποτα κι ὁ ἀόρατος
μᾶς ἔτυχε καθὼς τὸ μαχαίρι στὸ λαιμὸ τοῦ κόκορα.



Πρόλογος «Στὸ φῶς ποὺ καίει»


Νὰ σ᾿ ἀγναντεύω, θάλασσα, νὰ μὴ χορταίνω
ἀπ᾿ τὸ βουνὸ ψηλὰ
στρωτὴ καὶ καταγάλανη καὶ μέσα νὰ πλουταίνω
ἀπ᾿ τὰ μαλάματά σου τὰ πολλά.

Νά ῾ναι χινοπωριάτικον ἀπομεσήμερο, ὄντας
μετ᾿ ἄξαφνη νεροποντὴ
χυμάει μὲς ἀπ᾿ τὰ σύνεφα θαμπωτικὰ γελώντας
ἥλιος χωρὶς μαντύ.

Νὰ ταξιδεύουν στὸν ἀγέρα τὰ νησάκια, οἱ κάβοι,
τ᾿ ἀκρόγιαλα σὰ μεταξένιοι ἀχνοὶ
καὶ μὲ τοὺς γλάρους συνοδιὰ κάποτ᾿ ἕνα καράβι
ν᾿ ἀνοίγουν νὰ τὸ παίρνουν οἱ οὐρανοί.

Ξανανιωμένα ἀπ᾿ τὸ λουτρὸ νὰ ροβολᾶνε κάτου
τὴν κόκκινη πλαγιὰ χορευτικὰ
τὰ πεῦκα, τὰ χρυσόπευκα, κι᾿ ἀνθὸς τοῦ μαλαμάτου
νὰ στάζουν τὰ μαλλιά τους τὰ μυριστικά.

Κι᾿ ἀντάμα τους νὰ σέρνουνε στὸ φωτεινὸ χορό τους
ὡς μέσα στὸ νερὸ
τὰ ἐρημικὰ χιονόσπιτα-κι᾿ αὐτὰ μὲς στ᾿ ὄνειρό τους
νὰ τραγουδᾶνε, ἀξύπνητα καιρό.

Ἔτσι νὰ στέκω, θάλασσα, παντοτεινὲ ἔρωτά μου
μὲ μάτια νὰ σὲ χαίρομαι θολὰ
καὶ νά ῾ναι τὰ μελλούμενα στὴν ἅπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι᾿ ἀλάργα βάσανα πολλά.

Ὡς νὰ μὲ πάρεις κάποτε, μαργιόλα σύ,
στοὺς κόρφους σου ἀψηλά τους ἀνθισμένους
καὶ νὰ μὲ πᾶς πολὺ μακρυὰ ἀπ᾿ τὴ μαύρη τούτη Κόλαση,
μακρυὰ πολὺ κι᾿ ἀπὸ τοὺς μαύρους κολασμένους ....



Ὁ μικρὸς Ναυτίλος


Ὅτι μπόρεσα ν΄ ἀποχτήσω μία ζωὴ ἀπὸ πράξεις ὁρατὲς γιὰ ὅλους, ἑπομένως νὰ κερδίσω τὴν ἴδια μου διαφάνεια, τὸ χρωστῶ σ΄ ἕνα εἶδος εἰδικοῦ θάρρους ποὺ μοῦ ῾δωκεν ἡ Ποίηση: νὰ γίνομαι ἄνεμος γιὰ τὸ χαρταετὸ καὶ χαρταετὸς γιὰ τὸν ἄνεμο, ἀκόμη καὶ ὅταν οὐρανὸς δὲν ὑπάρχει.

Δὲν παίζω μὲ τὰ λόγια. Μιλῶ γιὰ τὴν κίνηση ποὺ ἀνακαλύπτει κανεὶς νὰ σημειώνεται μέσα στὴ «στιγμή» ὅταν καταφέρει νὰ τὴν ἀνοίξει καὶ νὰ τῆς δώσει διάρκεια. Ὁπόταν, πραγματικά, καὶ ἡ Θλίψις γίνεται Χάρις καὶ ἡ Χάρις Ἄγγελος· ἡ Εὐτυχία Μοναχὴ καὶ ἡ Μοναχὴ Εὐτυχία.

μὲ λευκές, μακριὲς πτυχὲς πάνω ἀπὸ τὸ κενὸ ἕνα κενὸ γεμάτο σταγόνες πουλιῶν, αὖρες βασιλικοῦ καὶ συριγμοὺς ὑπόκωφου Παραδείσου.

Ἡ καρδιά μας

Ἡ καρδιά μας εἶναι ἕνα κῦμα ποὺ δὲν σπάει στὴν ἀκρογιαλιά. Ποιὸς μαντεύει τὴ θάλασσα, ἀπ᾿ ὅπου βγαίνει ἡ καρδιά μας; Ἀλλὰ εἶναι ἡ καρδιά μας ἕνα κῦμα μυστικό, χωρὶς ἀφρό. Βουβὰ πιάνει μία στεριά. Καὶ ἀθόρυβα σκαλίζει τὸ ἀνάγλυφο ἑνὸς πόθου, ποὺ δὲν ξέρει ἀπογοήτευση καὶ ἀγνοεῖ τὴν ἡσυχία.

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό...

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου
Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του
Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε
Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε
Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε
Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας

Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε

Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι

Ένα αληθινό παραμύθι χωρίς καθόλου μύθο...

Μια φορά κι ενα καιρό λοιπόν βρέθηκε ένα λιοντάρι που προσπαθούσε να φτιάξει ένα χωριό για να ζήσει αυτό και οι φίλοι του...

Μαζί του είχε και μια λιονταρίνα που μόνο στην όψη "λεοντάριζε" η κακομοίρα... κατά τα άλλα μια αθώα λιονταρίνα ήταν που της άρεσε να είναι δίπλα στο λιοντάρι της..

Μαζί τους διαλέξανε να έχουν και κάποια άλλα ζώα για να τους βοηθήσουν....

θα θυμηθώ ποιά ζώα ήταν αυτά και θα σας ενημερώσω σε μια επόμενη "συνάντηση"μας...

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

Καλημέρα Κυριακή... Ωραία....!!!!

What a wonderful world

I see trees of green, red roses too
I see them bloom for me and you
And I think to myself what a wonderful world.

I see skies of blue and clouds of white
The bright blessed day, the dark sacred night
And I think to myself what a wonderful world.

The colors of the rainbow so pretty in the sky
Are also on the faces of people going by
I see friends shaking hands saying how do you do
They're really saying I love you.

I hear babies crying, I watch them grow
They'll learn much more than I'll never know
And I think to myself what a wonderful world
Yes I think to myself what a wonderful world.
 

2010

Πρώτες μέρες του 2010.....καλές φαίνονται... Συνειδητοποιημένες... Τι θα γίνει τελικά δεν ξέρω αλλά το CARPE DIEM ισχύει λσι πρέπει να ισχύει... Άντε καληνύχτα από Παιανία...

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Μεγάλη μέρα η σημερινή... Μεγάλο το στοίχημα.... Μακάρι να πάνε όλα τόσο καλά που να φανούν αμέσως.... Ευχές και προσευχές!!!!!

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Yes I did it MY WAY!!!!

And now, the end is near,
And so I face the final curtain.
My friends, I'll say it clear;
I'll state my case of which I'm certain.

I've lived a life that's full -
I've travelled each and every highway.
And more, much more than this,
I did it my way.

Regrets? I've had a few,
But then again, too few to mention.
I did what I had to do
And saw it through without exemption.

I planned each charted course -
Each careful step along the byway,
And more, much more than this,
I did it my way.

Yes, there were times, I'm sure you knew,
When I bit off more than I could chew,
But through it all, when there was doubt,
I ate it up and spit it out.
I faced it all and I stood tall
And did it my way.

I've loved, I've laughed and cried,
I've had my fill - my share of losing.
But now, as tears subside,
I find it all so amusing.

To think I did all that,
And may I say, not in a shy way -
Oh no. Oh no, not me.
I did it my way.

For what is a man? What has he got?
If not himself - Then he has naught.
To say the things he truly feels
And not the words of one who kneels.
The record shows I took the blows
And did it my way.

Yes, it was my way.
 
 

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Και Καλά μας Χριστούγεννα....

Ακριβώς αυτό που αισθάνομαι....

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα
σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα
σας

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Κοιτάζω=βλέπω

Το γιατί τελικά δεν υπάρχει.. Έτσι θέλουμε έτσι κάνουμε... Μάλλον ενοχλεί η παρουσία αλλά κυρίως το μυαλό και η ματιά! Ναι δεν μπορώ να το κρύψω ρε παιδιά. Όταν κοιτάω σημαίνει βλέπω... Και πιθανόν η Παναγία των Παρισίων το ένοιωσε και την ενόχλησε... Τι τόθελα κι εγώ το σχόλιο...:«αντέχεις;»... Και για να μην λέω και ψέματα, το είπα όπως ακριβώς το σκεφτόμουν. Αντέχεις να σε κοιτάνε όλοι και να ξέρουν όλα τα υπόλοιπα????
Ε, μάλλον δεν αντέχει να της το λένε... Τι να κάνουμε κοπελιά, έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Όταν αποφασίζεις να ζήσεις έτσι.....όλα τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους...

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Καλημέρα μας....
Μόλις ξεκίνησε η καινούργια εβδομάδα της καινούργιας μας ζωής!!! Και πάνω απόλα με υγεία. Ας την φχαριστηθούμε λοιπόν!!!!

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Κι εγώ χρειάζομαι τη βοήθεια του Θεού


- Κύριε, βοήθησέ με, του λέω, χάνομαι.- Μα αυτή είναι η βοήθειά μου - να χαθείς...


Για να σε ψάχνουν στους αιώνες!

Oufffff

Epitelous ti tha ginei????

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Καλές μέρες, κακές μέρες..

Καλές μέρες, κακές μέρες,
οι πλούσιοι πλουσιότεροι,οι φτωχοί φτωχότεροι...

Πρόκειται ΜΟΝΟ, για το πωςαυτοί οι άνθρωποι,συνεχώς αισθάνονται,
ΤΙΠΟΤΑ περισσότερο,ΤΙΠΟΤΑ λιγότερο !!!

Όλα είναι δικά σου,όταν δείχνεις κάποιον, με το δάχτυλο..
Τέσσερα δάχτυλα δείχνουν εσένακαι ένα μόνο δάκτυλο, τον άλλο.
Ότι βλέπεις λοιπόν, είσαι εσύ,για να το βλέπεις, το ξέρεις,το ξέρεις γιατί εσύ το έχεις, μέσα σου…


Να δουλεύεις, σαν να μην χρειαζόσουν χρήματα,
να αγαπάς, σαν να μην σε έχουν πληγώσει ποτέ,
να χορεύεις, σαν να μην σε παρακολουθούσε κανείς,
να τραγουδάς, σαν να μην σε άκουγε κανείς,
να ζεις, σαν να ήταν, ο παράδεισος, πάνω στην γη,σαν να μην σε έχουν πυροβολήσει ποτέ !!!


Να ταξιδεύεις, με λίγες βαλίτσεςκαι πολύ χαρά!
Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό
Η τιμή χωρίς την αγάπη σε κάνει ψηλομύτη
Το καθήκον χωρίς την αγάπη σε κάνει κακόκεφο
Η ευθύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει αδίστακτο
Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό
Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει κριτικό
Η ανατροφή χωρίς την αγάπη σε κάνει ατίθασο
Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό
Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή
Η τάξη χωρίς την αγάπη σε κάνει σχολαστικό
Η γνώση χωρίς την αγάπη σε κάνει τυραννικό
Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη
Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό

Τι είδους λοιπόν ζωή κάνεις εσύ, όταν δεν μπορείς Ν' ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ;
Καλύτερα να σε αγαπάνε, παρά να έχεις δίκιο…στην ζωή δεν χρειάζεται προσοχή,
χρειάζεται πίστη στον εαυτό μας και τους άλλους...
ότι λέω στους άλλους το λέω και στον εαυτό μου,
ότι κάνω στους άλλους, το ίδιο κάνω και στον εαυτό μου,
όση αγάπη δίνω στους άλλους,ακριβώς την ίδια δίνω και σε μένα...
οι άλλοι είναι καθρέπτες μου, είναι εγώ :-)))
ότι νοιώθω για τους άλλους το ίδιο νοιώθω και για μένα...
όλοι είμαστε ένα, όλοι είμαστε ίδιοι :-))
έτσι γίνονται απλά τα πράγματα :-)))
και δεν αφορούν πιά τους άλλους :-))
έτσι έχω εγώ το τιμόνι τησ ζωής μου και ταξιδεύω σίγουρος στην ζωή.... χωρίς φόβο, χωρίς περιορισμούς :-))))
η ζωή έχει μαγεία, ζείτε την μαγικά :-))

Ο μόνος λόγος, που έχεις, ή δεν έχεις, ότι θέλειςστην ζωή σου, στην δουλειά σου, στην σχέση σου,είναι η «ιστορία» που λες, για αυτό.
Συγκεκριμένα, κοιτάξτε γύρω σας,
όποιος μιλάει για αρρώστιες, τις έχει,
όποιος μιλάει για ευημερία την έχει,
όποιος μιλάει για χρέη, τα έχει,
όποιος μιλάει για διαπλοκή, την έχει
όποιος μιλάει για (Βάλτε ότι θέλετε εδώ), TO EXEI !

ΕΠΙΤΥΧΙΑ είναι να φτιάχνεις το σπίτι σου... με τις πέτρες που σου πετάνε οι άλλοι !!!

ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΚΤΑ ΑΞΙΑ.... ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ !!!

Μην προσπαθείτε να ανακαλύψετε ξανά τον τροχό !!!
πάρτε την ζωή απο εκεί που την αφήνουν οι άλλοι και προχωρήστε την κι άλλο !!! αντιγράψτε τον καλύτερο στο είδος που αγαπάτε και γίνετε καλύτεροι απο αυτόν !!
Λένε αλοίμονο στον μαθητή που δεν ξεπέρασε τον δάσκαλο, δεν λένε αλοίμονο που δεν τον έφτασε !!!
Μιμηθείτε τον καλύτερο, γιατί αυτός ξέρει και είναι ήδη στην κορυφή! και βελτιωθείτε ακόμα περισσότερο !!!
Ξεκινήστε απο την σημερινή κορυφή και πετάξτε ΨΗΛΟΤΕΡΑ !!!
ΠΟΤΕ μην ακούτε αυτόν που λέει : Αυτό δεν γίνεται !!!

Να ακούτε αυτούς που το έχουν κάνει ήδη, ότι και να είναι αυτό...

My Blog List

Followers