Κυριακή 22 Μαΐου 2016

Επιθυμίες και αίσθημα ανικανοποίητου


Για να χτυπήσουμε το αίσθημα ανικανοποίητου και τις επιθυμίες στη ρίζα τους, θα πρέπει να διακρίνουμε πολύ προσεκτικά, με οξεία ματιά, από πού προέρχονται. Αυτό που τα διαιωνίζει είναι η αποφυγή να τα κοιτάξουμε, η επιφανειακή μας αντιμετώπιση και σκέψη. Όσο αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι, το συντηρούμε.

Evil is the shadow of inattention. In the light of self-awareness it will wither and fall off. -Sri Nisargadatta Maharaj

Οι επιθυμίες και οι ελλείψεις που αισθανόμαστε ότι έχουμε, δεν είναι εκεί λόγω της εξωτερικής έλλειψης ενός πράγματος, ενός ανθρώπου, μιας κατάστασης. Δεν είμαστε ανικανοποίητοι επειδή δεν έχουμε χρήματα ή κάποια αποκτήματα ή μια δουλειά ή έναν σύντροφο ή σεξ ή επειδή δεν βρισκόμαστε στο τόπο και τη χώρα που θα θέλαμε. Αυτές είναι εξωτερικές προβολές που αποδίδει ο νους στο αιώνιο πρόβλημα της εσωτερικής μαύρης τρύπας που λέγεται άγνοια, δηλαδή έλλειψη συνειδητότητας κι ενέργειας. Προβάλλουμε έτσι το αίσθημα ανικανοποίητου σε εξωτερικά αντικείμενα.

Με τα εξωτερικά αντικείμενα και σχέσεις, θα είμαστε τόσο ευχαριστημένοι όσο ευχαριστημένοι είμαστε και χωρίς αυτά. Αν υπάρχει το δηλητήριο της απληστίας, ό,τι και να έχουμε θα θέλουμε συνεχώς κι άλλα. Η προσπάθεια για ικανοποίηση του εαυτού με εξωτερικά αντικείμενα και σχέσεις, είναι ο λεγόμενος βαμπιρισμός, μια μάταιη διαδικασία που τελικά οδηγεί στον αυτό-αφανισμό. Ο
βαμπιρισμός ουσιαστικά είναι αυτοβαμπιρισμός.

The lack of spiritual awareness has made you hungry - hunger has made you stubborn - the stubbornness has made you angry - the anger has made you fearful - the fear has taken from you the faith, and the lack of faith has made you the animal that lives with the mind - the mind digs its claws deep in the heart and lets one suffer the slow death of its injected poison. -Sai Baba

Καμία εξωτερική πηγή δεν μπορεί να μαςσώσεικαι να μας προσφέρει την ικανοποίηση και πληρότητα που έχουμε ανάγκη. Είναι η πιο συνήθης ψευδαίσθηση των ανθρώπων να αναμένουν μια εξωτερική πηγή για τη λύτρωσή τους, είτε αυτή η πηγή είναι μια σχέση, μια ουσία, μια χώρα, μια δουλειά, μια κυβέρνηση…

It is an eternal law that man cannot be redeemed by a power external to himself. -H. P. Blavatsky

Έτσι καλούμαστε αναλάβουμε την ευθύνη των προβολών του ανικανοποίητού μας, να μπούμε σε αυτό-ενεργοποίηση, να γίνουμε όντα αυτόφωτα, να λειτουργήσουμε τον εαυτό μας εκ των έσω, να ακτινοβολήσουμε, να ενεργοποιήσουμε τον εσωτερικό μας ήλιο. Με το διαλογισμό, τη προσευχή, μια ζωή αυταπάρνησης και υπηρεσίας, ανοίγουμε το δρόμο προς τη Χάρη, ώστε να έρθει όποτε Εκείνη γνωρίζει και να μας μεταμορφώσει σε ανθρώπους Αγάπης. 


«Ποτέ δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος»…


«Πρέπει να είμαι ο καλύτερος σε ότι κάνω και προσπαθώ όλα να βρίσκονται σε απόλυτη τάξη στη ζωή μου. Αγωνίζομαι για να το καταφέρω, όμως τίποτα από όσα κάνω δεν είναι αρκετά καλό. Πάντα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να τα πάω καλύτερα και να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα ώστε να καταφέρω να αντλήσω ικανοποίηση από αυτά που κάνω. Διαρκώς, νιώθω ότι έχω να κάνω τόσα πολλά πράγματα που δεν μου μένει χρόνος να χαλαρώσω. Οι προσωπικές μου σχέσεις δεν είναι ικανοποιητικές επειδή πιέζω πολύ τον εαυτό μου και πολλές φορές καταλήγω να γίνομαι πολύ πιεστικός με τους άλλους, γεγονός που οδηγεί σε συγκρούσεις και εντάσεις. Κάνω έντονη κριτική στους άλλους, αλλά και στον εαυτό μου, όταν κάνω λάθη. Έτσι, συχνά είμαι ανταγωνιστικός. Ο πλούτος και η κοινωνική θέση είναι σημαντικά στοιχεία για μένα, ενδείξεις για την αξία των άλλων».
Αυτές είναι κάποιες από τις σκέψεις που κάνει ένα άτομο με το αίσθημα του ανικανοποίητου.

Το άτομο βιώνει έντονη πίεση για επιτυχία και πρόοδο, νιώθει απογοήτευση, θυμό, εμμονές και άγχος, αναζητά διαρκώς νέα πράγματα πιστεύοντας ότι κάποια από αυτά θα φέρουν στο άτομο την επιθυμητή ικανοποίηση. Ακόμη, εμφανίζει συναισθηματική φόρτιση και καταναγκαστικές συμπεριφορές, με κύρια στοιχεία την αναζήτηση τέλειας τάξης και ελέγχου. Το άτομο μπορεί να προσανατολίζεται προς την επιτυχία, μπορεί δηλαδή να είναι εργασιομανής ή προς την κοινωνική αναγνώριση (κύρος και πλούτος, ομορφιά, ψεύτικος εαυτός). 

Το άτομο με το αίσθημα του ανικανοποίητου συνήθως έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου η εκδήλωση της αγάπης γίνεται με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ενώ το ανικανοποίητο που βιώνει το άτομο είναι ένα μέσο αναπλήρωσης συναισθημάτων μειονεκτικότητας, κοινωνικού αποκλεισμού, στέρησης και αποτυχίας. Το άτομο θέτει υψηλά στάνταρ και κάνει επίμονες προσπάθειες ώστε να τα πετύχει. Δεν έχει χρόνο για τον εαυτό του, ενώ ασκεί έντονες πιέσεις στα άτομα του περιβάλλοντός του. Το άτομο καταλήγει να νιώθει σωματική εξάντληση, δεν διασκεδάζει με τίποτα και βιώνει κρίσεις στις σχέσεις του (Young & Klosko, 2010).

«Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. O άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Κι αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις -όχι απ’ αυτά που δεν έχεις αλλά απ’ αυτά που έχεις-, δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις. Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι η μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί να αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ’ την αγάπη που εμείς δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, από όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη κι η ψυχή διά της απωλείας της κερδίζεται. Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι’ αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με τον μίζερο εαυτό μας που τη στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε· προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας. Λέγεται πως: "Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…"»
              Μάρω Βαμβουνάκη... ”Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης”


"Αν μπορείς να παραιτηθείς από την ματαιόδοξη επιθυμία της πρόβλεψης του μέλλοντος, θα βρεις μπροστά στα μάτια σου όλα αυτά που σου μένουν να μάθεις. Θα μπορείς να προσεγγίζεις τους ανθρώπους και τις καταστάσεις χωρίς προκαταλήψεις. Θα μάθεις πως τίποτα δεν εγγυάται το μέλλον μιας ιστορίας από καμία άποψη. Θα έχεις θάρρος να εξερευνάς χωρίς δυσπιστία και να παραδίνεσαι χωρίς όρους στο παρόν της ζωής σου. Θα δεχτείς πως σε κάθε γωνία κρύβονται πάντα εκπλήξεις-----και από τις καλές και από τις άλλες..."
Χόρχε Μπουκάι
 



Young, J.E., & Klosko, J.S. (2010). Ανακαλύπτοντας ξανά τη ζωή σας. Αθήνα: Πατάκης.







http://papadopsixologos.blogspot.gr

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

ο χτύπος της καρδιάς



Αν κάποιος δε βαδίζει στο ρυθμό των συντρόφων του,

ίσως αυτό συμβαίνει επειδή ακούει ένα διαφορετικό τύμπανο.

Αφήστε τον να χορεύει

στους ήχους της μουσικής που εκείνος ακούει,

όποιο κι αν είναι το μέτρο της,

όσο αλλιώτικο κι αν είναι,

όσο μακρινό.


Χένρι Ντέιβιντ Θορό


Μια φωνή μέσα απ” την καρδιά μου ακούγεται αχνά:


“Πάρε το ρίσκο και ακολούθησε το όνειρό σου. Ζήσε τη ζωή που σε γεμίζει χωρίς να λογαριάσεις το κόστος.”


Δεκάδες άλλες φωνές, γύρω μου, αλλά και μέσα στο μυαλό μου, ουρλιάζουν:


“ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝΟΗΤΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙΣ.


ΣΥNΤΟΝΙΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΓΥΡΩ ΣΟΥ.


ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙΣ;”


Ο χτύπος που ακούγεται μέσα σου είναι ο μυστικός σύνδεσμος σου με το σκοπό της ψυχής σου. Θα συνεχίσει να σε βασανίζει αν τον αγνοείς ή τον καταπιέζεις σε μια προσπάθεια να συμμορφωθείς με τις προσταγές της κοινωνίας. Όσοι σε ικετεύουν να περπατάς με το ρυθμό που εκείνοι ακούνε, συχνά είναι καλοπροαίρετοι και μιλάνε από αγάπη για σένα. Σου λένε: “εγώ σκέφτομαι μόνο το καλό σου” κι επίσης: “σου μιλάω από την πείρα μου, θα μετανιώσεις αν δεν ακούσεις τη συμβουλή μου”. Κι εσύ τους ακούς και προσπαθείς σκληρά να γίνεις όπως σε θέλουν οι άλλοι. Όμως, σε τυραννάει εκείνος ο ανεπαίσθητος χτύπος που κανένας άλλος δε φαίνεται να τον ακούει, ο χτύπος που έρχεται από τα κατάβαθα της ψυχής σου. Αν συνεχίσεις να τον αγνοείς θα ζήσεις μια ζωή γεμάτη απογοήτευση. Ίσως να συνηθίσεις “να υποφέρεις βολεμένος” κι αυτό είναι το περισσότερο που θα μπορέσεις να πετύχεις.


Ότι κι αν είναι αυτό που νιώθεις την επιτακτική ανάγκη να είσαι ή να κάνεις, σου το υπαγορεύει η φωνή της ψυχής σου, που σε εκλιπαρεί να έχεις το θάρρος να ακούσεις τη μελωδία που μόνο τα δικά σου αυτιά αγγίζει και να δράσεις σύμφωνα μ’ αυτήν, αρκεί να μην επέμβεις στο δικαίωμα των άλλων να ακολουθήσουν τα δικά τους όνειρα. Οφείλεις να αφήσεις και τους άλλους να χορεύουν στους ήχους της δικής τους μουσικής ακόμα κι αν εσένα σου ακούγονται παράφωνοι.


Αν όλοι ακολουθούσαν τον ίδιο ρυθμό, αν κανένας ποτέ δεν είχε ξεμυτίσει απ’ την αγέλη, τότε ο κόσμος θα βρίσκονταν ακόμη στην εποχή των σπηλαίων. Όλοι εκείνοι που έβαλαν τη δική τους ξεχωριστή σφραγίδα σε οποιονδήποτε τομέα, άκουσαν πρώτα τη φωνή της καρδιάς τους κι ακολούθησαν τους ήχους της δικής τους μουσικής, αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες των άλλων γύρω τους.

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

...σενάρια...

...δεν χρειάζεται κείμενο...πολλές φορές ένας τίτλος τα λέει όλα..

τίτλοι ζωής

τίτλοι ευγενείας

τίτλοι τέλους.......................

τίτλοι άτιτλοι..


Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

...εργαλεία...

...καιρός να βγάλω τα "εργαλεία" μου...πάντα χρειάζεται μια εργαλειοθήκη μαζί σου...κι όταν έρθει ο κατάλληλος καιρός,τότε ανοίγεις,βγάζεις το κατάλληλο κι επιδιορθώνεις...

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Πρώτη φορά

Πρώτη φορά τόσο κοντά,
πρώτη φορά ψάχνοντας ανάσα
πρώτη φορά η επιβεβαίωση
Πρώτη φορά τέτοιος αποχαιρετισμός...


Κι ύστερα ήρθε το "πλήθος"..
Πόσο γρήγορα περπατάνε
Πόσο γρήγορα αυτός ο χυτοσίδηρος 
Όλους τους ενημέρωσε...

Και πιάσανε θέση...
Πίσω απ´τις δαντέλες
Κάτω απ´τις κουρτίνες
Μέσα στα κουζινικά...

Αρκεί να είναι "παρόντες"
Ίσως με μια μικρή χαιρεκακία
Μεταφράζοντας το "εγώ ακόμα ζω"!

Και πόσο περίεργο πραγματικά!!!
Όταν παρατηρήσεις προσεκτικά
Βρίσκοντας πρώτα το κουράγιο βέβαια
Θα δεις ότι οι μεγαλύτεροι
Οι φορτωμένοι τα χρόνια τους
Κάθονται πιο κοντά του...
Μια πρόβα ίσως;; Ένα "έρχομαι σε λίγο";

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015

...δεν πετάω τίποτα...

...δυό βδομάδες...

δυο βδομάδες μιας νέας εποχής,μιας αλλαγής ,μιας νέας ζωής.....

Κι όλα αυτά πάντα με την καρδιά γεμάτη από όλα αυτά που έζησες...
μην πετάς τίποτα,μην αφήνεις τίποτα πίσω...
όλα αυτά είναι αυτά που σε βοήθησαν να φτάσεις σε αυτές τις αποφάσεις...

και τώρα με τα χέρια γεμάτα,με τιν καρδιά γεμάτη,με το μυαλό ξεκούραστο κι ευχαριστημένο,βαδίζεις μπροστά....


Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014

Τὸ σπίτι κοντὰ στὴ θάλασσα



Τὰ σπίτια ποὺ εἶχα μοῦ τὰ πῆραν.

Ἔτυχε νά ῾ναι τὰ χρόνια δίσεχτα πολέμοι χαλασμοὶ ξενιτεμοὶ

κάποτε ὁ κυνηγὸς βρίσκει τὰ διαβατάρικα πουλιὰ

κάποτε δὲν τὰ βρίσκει τὸ κυνῆγι

εἴταν καλὸ στὰ χρόνια μου, πῆραν πολλοὺς τὰ σκάγια

οἱ ἄλλοι γυρίζουν ἢ τρελαίνουνται στὰ καταφύγια.


Μὴ μοῦ μιλᾷς γιὰ τ᾿ ἀηδόνι μήτε γιὰ τὸν κορυδαλλὸ

μήτε γιὰ τὴ μικρούλα σουσουράδα

ποὺ γράφει νούμερα στὸ φῶς μὲ τὴν οὐρά της

δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια

ξέρω πὼς ἔχουν τὴ φυλή τους, τίποτε ἄλλο.


Καινούργια στὴν ἀρχή, σὰν τὰ μωρὰ

ποὺ παίζουν στὰ περβόλια μὲ τὰ κρόσια τοῦ ἥλιου,

κεντοῦν παραθυρόφυλλα χρωματιστὰ καὶ πόρτες

γυαλιστερὲς πάνω στὴ μέρα

ὅταν τελειώσει ὁ ἀρχιτέκτονας ἀλλάζουν,

ζαρώνουν ἢ χαμογελοῦν ἢ ἀκόμη πεισματώνουν

μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔμειναν μ᾿ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν

μ᾿ ἄλλους ποὺ θὰ γυρίζανε ἂν μποροῦσαν

ἢ ποὺ χαθῆκαν, τώρα ποὺ ἔγινε

ὁ κόσμος ἕνα ἀπέραντο ξενοδοχεῖο.


Δὲν ξέρω πολλὰ πράγματα ἀπὸ σπίτια,

θυμᾶμαι τὴ χαρά τους καὶ τὴ λύπη τους

καμιὰ φορά, σὰ σταματήσω ἀκόμη

καμιὰ φορά, κοντὰ στὴ θάλασσα, σὲ κάμαρες γυμνὲς

μ᾿ ἕνα κρεββάτι σιδερένιο χωρὶς τίποτε δικό μου

κοιτάζοντας τὴ βραδινὴν ἀράχνη συλλογιέμαι

πὼς κάποιος ἑτοιμάζεται νὰ ῾ρθεῖ, πὼς τὸν στολίζουν

μ᾿ ἄσπρα καὶ μαῦρα ροῦχα μὲ πολύχρωμα κοσμήματα

καὶ γύρω του μιλοῦν σιγὰ σεβάσμιες δέσποινες

γκρίζα μαλλιὰ καὶ σκοτεινὲς δαντέλες,

πὼς ἑτοιμάζεται νὰ ῾ρθεῖ νὰ μ᾿ ἀποχαιρετήσει


ἢ μία γυναῖκα ἐλικοβλέφαρη βαθύζωνη

γυρίζοντας ἀπὸ λιμάνια μεσημβρινά,

Σμύρνη Ρόδο Συρακοῦσες Ἀλεξάντρεια,

ἀπὸ κλειστὲς πολιτεῖες σὰν τὰ ζεστὰ παραθυρόφυλλα,

μὲ ἀρώματα χρυσῶν καρπῶν καὶ βότανα,

πῶς ἀνεβαίνει τὰ σκαλιὰ χωρὶς νὰ βλέπει

ἐκείνους ποὺ κοιμήθηκαν κάτω ἀπ᾿ τὴ σκάλα.

Ξέρεις τὰ σπίτια πεισματώνουν εὔκολα, σὰν τὰ γυμνώσεις.

Γ.Σεφέρης

Πάνω σὲ μιὰ χειμωνιάτικη ἀχτῖνα



«Εἶπες ἐδῶ καὶ χρόνια:

«Κατὰ βάθος εἶμαι ζήτημα φωτός».

Καὶ τώρα ἀκόμη σὰν ἀκουμπᾷς

στὶς φαρδιὲς ὠμοπλάτες τοῦ ὕπνου

ἀκόμη κι ὅταν σὲ ποντίζουν

στὸ ναρκωμένο στῆθος τοῦ πελάγου

ψάχνεις γωνιὲς ὅπου τὸ μαῦρο

ἔχει τριφτεῖ καὶ δὲν ἀντέχει

ἀναζητᾷς ψηλαφητὰ τὴ λόγχη

τὴν ὁρισμένη νὰ τρυπήσει τὴν καρδιά σου

γιὰ νὰ τὴν ἀνοίξει στὸ φῶς.

γιωργος σεφερης

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

ασθενέστεροι

...βγαίνουν στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο διάφοροι,επώνυμοι και μη, και αναφέρουν πόσο ωφέλιμο είναι ακόμα και για τον εαυτό μας να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας και ιδιαίτερα με την έκφραση τους "οικονομικά ασθενέστερους"...
Μιας και το "ασθενέστερος" είναι συγκριτικό επίθετο,αυτομάτως γίνεται και υποκειμενικό....
Με τη λογική αυτή λοιπόν εγώ προσωπικά είναι "οικονομικά ασθενέστερος" συγκριτικά με κάποιους άλλους...
Μήπως θα πρέπει όλοι αυτοί να κάνουν κάτι καλό για τον εαυτό τους και να βοηθήσουν εμένα???

My Blog List

Followers