Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

Ἀλλὰ τὰ βράδια



Κα ν πο φτάσαμε δ
Χωρ
ς ποσκευς
Μ
μ᾿ να τόσο ραο φεγγάρι
Κα
γ νειρεύτηκα ναν καλύτερο κόσμο
Φτωχ
νθρωπότητα, δν μπόρεσες
ο
τε να κεφαλαο ν γράψεις κόμα
Σ
σανίδα π θλιβερ ναυάγιο
ταξιδεύει
γηραιά μας πειρος
λλ τ βράδια τί μορφα
πο
μυρίζει γ
Βέβαια γάπησε
τ
δανικά της νθρωπότητας,
λλ τ πουλι
πετο
σαν πι πέρα
Σκληρός, καρδος κόσμος,
πο
δν νοιξε ποτ μίαν μπρέλα
πάνω
π᾿ τ δέντρο πο βρέχεται
λλ τ βράδια τί μορφα
πο
μυρίζει γ
στερα νακάλυψαν τν πυξίδα
γι
ν πεθαίνουν κι λλο
κα
τν πληστία
γι
ν μένουν νεκρο γι πάντα
λλ καθς βραδιάζει
να φλάουτο κάπου
να στρο συνηγορε
γι
λη τν νθρωπότητα
λλ τ βράδια τί μορφα
πο
μυρίζει γ
Καθς μένω στ δωμάτιό μου,
μο
᾿ρχονται ξαφνα φαεινς δέες
Φοράω τ
σακάκι το πατέρα
κι
τσι εμαστε δύο,
κι
ν κάποτε μ᾿ κουσαν ν γαβγίζω
ταν γι ν δώσω
ναν έρα ξοχς στ δωμάτιο
λλ τ βράδια τί μορφα
πο
μυρίζει γ
Κάποτε θ ποδίδουμε δικαιοσύνη
μ
᾿ να στρο μ᾿ να γιασεμ
σ
ν να τραγοδι πο καθς βρέχει
παίρνει τ
μέρος τν φτωχν
λλ τ βράδια τί μορφα
πο
μυρίζει γ!
Δς μου τ χέρι σου..
Δ
ς μου τ χέρι σου

τλ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

My Blog List

Followers